به پاس زیبایی عشق ، عشق بورز و جاودانه باش

اگر کســـــی تــــورا با تــــمام مهــــربانی ات دوســــت نــــداشت دلگـــــیر مبـــــاش که نـــه تو گناهــــکاری و نــــه او …

آنگاه که مـــهر می ورزی مهــــربانی ات تــــو را زیـــبا تریـــن معـــــصوم دنیا میــــکند ،  پـــس خـــود را گنـــاه کار مـــبین ….

مـــن عیـــسی نامی را میـــشناسم که ده بیمار را در یــــک روز شفا داد و تـــــنها یکی از آنها ســـپاسش گفت …

من خــــدایی را میشناسم که ابر رحمتــــــش به زمــــــین و زمـــــان باریده ،  یــــکی سپاســـــش میگویـــــد و هزاران نفــــر کفر..!

پس مپنــــدار کسانی که عیــــسی و خدایش را ســــپاس نگفتند ، از تو برای مــــهربانی ات قــــدر دانی کنند…!

پس از ناســــپاسی هایشان نـــــرنج و در شـــاد کردن دل هایشان بکوش که با مهـــــربانی روح تو آرام مـــیگیرد،

تو با مهـــــر ورزدیدنت بـــــال و پــــر میگیری ،

خـــــوبی دلیل جاودانگی تو خـــــواهد شد…

پـــــس به راهت ادامه بده دوســــت بدار نه برای اینکه دوستت بدارند…

تو به پاس زیبایی عشق ، عشق بورز و جاودانه باش.

به اشتراک بگذارید...

درج نظر