وقتی خدا ” زن ” را آفرید


وقتی خدا زن را می آفرید در روز ششم تا دیروقت کار می کرد.
فرشته‌ای اومد و پرسید: چرا اینقدر روی این یکی وقت می گذاری؟
و خدا پاسخ داد :
می دونی چه خصوصیاتی در نظر گرفتم تا درستش کنم ؟

باید قابل شستشو باشه ولی پلاستیکی نباشه. بیش از ۲۰۰ قسمت قابل حرکت داشته باشه که قابل تعویض باشند.

و باید بتونه از همه جور غذا استفاده کنه. .

باید بتونه هم زمان سه تا بچه رو در آغوش بگیره .

با یه بوسه  که از زانوی زخمی تا قلب شکسته رو شفا بده.

و همه اینها رو باید فقط با دو تا دست انجام بده.

فرشته تحت تأثیر قرار گرفته بود .
فقط دو تا دست غیر ممکنه . !!!!

خداوند گفت : ”  چیزی نمونده که موجودی را که محبوب قلبم هست رو کامل کنم.
وقتی بیمار می شه خودش، خودش رو معالجه می کنه و می تونه ۱۸ ساعت در روز کارکنه .”

فرشته نزدیکتر اومد و زن رو لمس کرد:
این که خیلی لطیفه!!
بله لطیفه. ولی خیلی قوی درستش کردم . نمی تونی تصور کنی چه چیزهایی رو می تونه تحمل کنه و بر چه مشکلاتی پیروز بشه.

فرشته پرسید : می تونه فکر کنه ؟
خدا پاسخ داد : نه تنها فکر می کنه می تونه استدلال و بحث و گفتگو کنه .

فرشته گونه زن رو لمس کرد: ”خدا فکر کنم بار مسئولیت زیادی بهش دادی ! سوراخ شده و داره چکه می کنه !”

خدا اشتباه فرشته رو تصحیح کرد : چکه نمی کنه – این اشکه .
فرشته پرسید :به چه دردی می خوره ؟
اشکها روش او هستند تا غمهاش، تردیدهاش، عشقش ، تنهائیش، رنجش و غرورش را بیان کنه .
فرشته هیجان زده گفت :خداوندا تو نابغه ای فکر تمام چیز های خارق العاده رو برای ساختن مادرها کرده ای ..

و خداوند گفت :
”  فقط یک چیزش خوب نیست.
خودش فراموش می کنه که چقدر با ارزشه . ”

به اشتراک بگذارید...

نظرات (۲)

  1. وندا می‌گه:

    واقعا عالی بود. ما زنها همیشه خودمان را فراموش میکنیم. خودمان-ارزشمان در حالی که همیشه به یاد همه هستیم.

درج نظر